به گزارش تجارت، معدن و فولاد: طبق گزارشی که بر اساس نظرسنجی از ۴۰۰ مدیر ارشد صنعت معدن و فلزات در سراسر جهان تهیه شده، کاهش عیار ذخایر، فرسودگی معادن و پیچیده‌ترشدن عملیات استخراج، توان صنعت معدن برای حفظ سطح تولید مواد معدنی حیاتی را تهدید می‌کند.
در این بین پیچیدگی عملیاتی مهم‌ترین ریسک صنعت در سال ۲۰۲۷ معرفی شده است. به گزارش ماینینگ، پس از آن، دسترسی به سرمایه، اختلال زنجیره تأمین، افزایش هزینه‌ها و ریسک‌های ژئوپلیتیکی قرار دارند.
مهم‌ترین چالش‌های این صنعت عبارت‌اند از:
کاهش ذخایر و پیچیدگی استخراج: تأخیر‌های مقرراتی مهم‌ترین عامل پیچیدگی عملیاتی است. همچنین ۲۹ درصد پاسخ‌دهندگان به تغییرپذیری عیار ذخایر اشاره کرده‌اند. کمبود نیروی کار، جابه‌جایی مواد، ظرفیت فرآوری، حمل‌ونقل و قابلیت اطمینان تجهیزات نیز از سوی ۲۴ تا ۲۶ درصد مدیران مطرح شده‌اند.
دشواری تأمین سرمایه: با وجود دسترسی به منابع مالی، سرمایه‌گذاران محتاط‌تر شده‌اند. در این شرایط، ۴۴ درصد شرکت‌ها به دنبال جذب سرمایه از تولیدکنندگان تجهیزات معدنی و ۳۹ درصد به دنبال منابع صندوق‌های ثروت ملی و سرمایه‌گذاری دولتی هستند.
اختلال زنجیره تأمین: برای کاهش ریسک، ۵۳ درصد شرکت‌ها در فناوری‌های بهبود رصد زنجیره تأمین سرمایه‌گذاری می‌کنند و ۵۲ درصد نیز ذخایر و موجودی انبار خود را افزایش می‌دهند.
افزایش هزینه‌ها: رشد قیمت برخی مواد معدنی نتوانسته افزایش هزینه نهاده‌ها و پیچیدگی عملیات معادن را کاملاً جبران کند. بهبود بهره‌وری باید در کل زنجیره ارزش دنبال شود، نه صرفاً از طریق کاهش هزینه در بخش‌های جداگانه.
در حوزه مواد معدنی حیاتی، دولت‌ها بیش از گذشته برای تضمین امنیت عرضه مداخله می‌کنند. بر اساس گزارش ها، تعهدات مالی دولت‌ها برای این مواد معدنی از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ بیش از چهار برابر شده و به حدود ۶۵ میلیارد دلار رسیده است. همچنین ۲۸ درصد مدیران انتظار دارند طی ۱۲ ماه آینده سرمایه‌گذاری مستقیم دولت‌ها افزایش یابد.
فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی، اتوماسیون و بهینه‌سازی فرآوری می‌توانند بخشی از مشکلات عملیاتی را کاهش دهند؛ اما هم‌زمان ریسک‌های امنیت سایبری را افزایش می‌دهند. بر اساس این پژوهش، ۶۷ درصد دارایی‌های معدنی و فلزی در محدوده آسیب‌پذیری سایبری قرار دارند.
