به گزارش تجارت، معدن و فولاد: مهندس ابراهیمی در تشریح جزئیات این آمار بیان کرد: «سهم عربستان سعودی ۸۵۳،۸۰۰ تن (با رشد ۴۷.۴ درصدی) بوده که نزدیک به نیمی از کل این حجم را شامل می‌شود. امارات نیز با ۵۷۴،۶۰۰ تن (رشد ۸۶۱.۵ درصدی)، حدود یک‌سوم کل واردات بیلت کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس از چین را به خود اختصاص داده است و عمان با واردات ۳۲۸،۸۰۰ تن بیلت چینی (بیش از ۱۶ برابر رشد)، نقشی رو به رشد به‌عنوان هاب لجستیکی منطقه ایفا می‌کند.»
مدیرعامل فولاد خوزستان در پاسخ به این پرسش که آیا این جهش واردات شمش فولادی از چین حاصل جنگ است یا رقابت قیمتی، تصریح کرد: «ارزیابی من این است که هر دو عامل نقش داشته‌اند، اما ترتیب آنها مشخص است: جنگ با کاهش صادرات فولاد ایران، شکاف عرضه را ایجاد کرد و قیمت تعیین کرد چه کسی آن را پر کند.»
وی در همین رابطه خاطرنشان کرد: «با تخریب بخشی از ظرفیت فولاد ایران در جنگ تحمیلی سوم و بسته شدن تنگه هرمز، حدود ۲۵۰ هزار تن بیلت و اسلب در ماه از عرضه منطقه خارج شد. نوردکاران امارات و عمان برای حفظ تولید ناچار به تأمین از بازار جهانی شدند. در شرایطی که مازاد ظرفیت فولاد جهان حدود ۶۴۰ میلیون تن است، بیلت چین ارزان‌ترین گزینه در دسترس بود.»
مهندس ابراهیمی در ادامه این گفتگو ضمن برشمردن نکاتی کلیدی برای آینده بازار بیلت منطقه، درباره نشانه‌های بازگشت ایران به بازار گفت: «معاملات تازه بیلت ایران به مقصد حاشیه خلیج فارس در محدوده ۴۱۵ تا ۴۲۰ دلار FOB انجام شده است. بازار منطقه دوباره در دسترس است، اما بازپس‌گیری سهم از دست‌رفته زمان و برنامه می‌خواهد.»
وی فشار قیمتی چین را ساختاری و نه موقت دانست و اظهار داشت: «تا وقتی مازاد ظرفیت فولاد چین پابرجاست، این فشار ادامه خواهد داشت. رقابت صرفاً قیمتی با چینی‌ها چندان مزیتی برای فولادسازان ایرانی ایجاد نمی‌کند. مزیت ما در نزدیکی جغرافیایی و زمان تحویل کوتاه، کیفیت یکنواخت، پایداری عرضه، قراردادهای بلندمدت و دیپلماسی تجاری فعال است.»
مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان در پایان این گفتگو، انرژی را تعیین‌کننده‌ترین متغیر داخلی توصیف کرد و چنین گفت: «جنگ و تحریم عوامل بیرونی بودند؛ ناترازی برق و گاز عاملی داخلی است که مدیریت آن در اختیار خودمان است.» وی با تاکید بر اهمیت این موضوع افزود: «انتظار می‌رود متولیان پیش از اوج مصرف گاز در زمستان، تکلیف تأمین پایدار انرژی صنعت فولاد را روشن کنند. بازاری که امروز با دشواری بازپس می‌گیریم، با یک زمستان کم‌گاز می‌تواند دوباره به چین واگذار شود.»
