پروژه دیواترینگ شرکت فولاد سیرجان ایرانیان با ظرفیت بازیابی ۴۷۳ مترمکعب آب و استفاده از ۷ دستگاه فیلترپرس افتتاح شد؛ طرحی که با بازگرداندن آب باطله به چرخه تولید، کاهش مصرف آب تازه و برداشت از منابع زیرزمینی را دنبال می‌کند.

شرکت صنایع معدنی فولاد سنگان با اجرای همزمان ۲۶ پروژه توسعه‌ای و زیرساختی، در حال بازطراحی ظرفیت‌ها و زیرساخت‌های خود برای افزایش تولید پایدار و کاهش هزینه تمام‌شده است؛ طرح‌هایی که از احداث کارخانه کنسانتره هماتیت و افزایش ظرفیت گندله‌سازی تا تأمین پایدار آب، توسعه نیروگاه بادی، اتوماسیون خطوط و بهبود زیرساخت‌های لجستیکی را دربرمی‌گیرد و هدف مشترک آن‌ها، افزایش تاب‌آوری این مجموعه در برابر محدودیت‌های آب، انرژی، تجهیزات و حمل‌ونقل است.

نخستین واحد بازیافت ثقلی آهن از باطله با فناوری اسپیرال در مجتمع فکور صنعت زرند راه‌اندازی شد؛ طرحی با سرمایه‌گذاری ۲۵۰۰ میلیارد ریالی که امکان تولید سالانه بیش از ۷۰ هزار تن کنسانتره ۶۰ درصدی از باطله‌های کم‌عیار و بازیابی آهن از ۵ میلیون تن باطله را فراهم کرده است.

IPCC با ترکیب سنگ‌شکن و نوار نقاله می‌تواند در معادن عمیق، وابستگی به کامیون، مصرف انرژی و هزینه حمل را کاهش دهد و مسیر معدن‌کاری هوشمند را هموار کند.

چین با راه‌اندازی بزرگ‌ترین پروژه صنعتی تشویه مغناطیسی جهان، توان فرآوری سنگ‌آهن کم‌عیار و باطله‌های معدنی را افزایش داده است. این فناوری می‌تواند مواد با عیار تنها ۱۱ درصد آهن را به کنسانتره‌ای با عیار حدود ۶۵ درصد تبدیل کند و میلیاردها تن منابع کم‌عیار را وارد زنجیره تأمین فولاد کند.

با عمیق‌تر شدن معدن گهرزمین و افزایش مسافت حمل، ادامه روش سنتی Truck & Shovel می‌تواند نیاز به حدود ۳۰۰ دامپتراک ۱۳۶ تنی را ایجاد کند. اجرای طرح IPCC با ظرفیت ۱۴ هزار تن باطله در ساعت، گامی برای کاهش وابستگی به ناوگان سنگین، مصرف سوخت و هزینه‌های عملیاتی و حرکت گهرزمین به سمت معدن‌کاری مدرن و بهره‌وری بالاتر است.

عملکرد ایمنی شرکت ملی صنایع مس ایران در سال ۱۴۰۴، ۱۴ درصد بهبود یافت و حوادث منجر به فوت ۵۵ درصد کاهش پیدا کرد. همزمان، پروژه هوشمندسازی فلوتاسیون در مجتمع‌های سونگون و شهربابک نیز در حال اجراست.

شرکت Vale برزیل با اجرای برنامه Waste to Value، باطله‌های معدنی را به منبعی برای تولید دوباره سنگ‌آهن و محصولات جدید تبدیل کرده است؛ مدلی مبتنی بر اقتصاد چرخشی که ضمن افزایش بهره‌وری منابع، کاهش وابستگی به سدهای باطله و خلق ارزش افزوده، به یکی از راهبردهای اصلی توسعه و پایداری این غول معدنی تبدیل شده است.

بازچرخانی آب در معادن با فناوری‌های نو، هزینه تأمین آب را کم می‌کند و مسیر تولید پایدار را هموار می‌سازد.

کاهش ذخایر پرعیار سنگ‌آهن و تشدید بحران آب، صنعت معدن و فولاد را در برابر یک انتخاب راهبردی قرار داده است: ادامه مسیر پرهزینه فراوری تر یا حرکت به‌سوی فناوری‌های خشک و کم‌ریسک. فناوری جدایش مغناطیسی خشک ریزدانه، یا FDMS، با حذف مصرف آب، کاهش نیاز به سدهای باطله و امکان فراوری اقتصادی کانسنگ‌های کم‌عیار، به یکی از گزینه‌های کلیدی آینده تبدیل شده است.

مجتمع معدنی سرب نخلک با اجرای پروژه «مدیریت خشک باطله» و حذف کامل سد باطله تر، موفق شده است حدود ۸۵ درصد پساب صنعتی را به چرخه تولید بازگرداند. این طرح ضمن کاهش مصرف آب و حفاظت از سفره‌های زیرزمینی، ریسک آلودگی خاک و منابع آبی را به حداقل رسانده و به‌عنوان نمونه‌ای موفق از معدنکاری سبز و توسعه پایدار در کشور معرفی شده است.

یکم خردادماه، «روز ملی معدن»، یادآور جایگاه صنعتی است که از دیرباز یکی از پایه‌های شکل‌گیری تمدن، آبادانی و توسعه اقتصادی ایران بوده است؛ روزی برای پاسداشت ظرفیت‌های نهفته‌ای که در ژرفای این سرزمین، پشتوانه‌ای برای رشد و پیشرفت ملی به‌شمار می‌روند.