در میانه فشار تحریم‌ها و رکود ساخت‌وساز، صنعت فولاد روسیه با واقعیتی سخت روبه‌رو شد: بازار داخلی دیگر توان جذب تولید را نداشت. افت تقاضا و کاهش مصرف ورق، تولید را به سمت مرزهای مازاد سوق داد؛ جایی که بقای کارخانه‌ها دیگر به بازار داخل گره نخورده بود. در پاسخ، مسکو یک چرخش استراتژیک انجام داد: صادرات به شریان اصلی حیات تبدیل شد. نتیجه این تغییر مسیر در سال ۲۰۲۵ آشکار شد؛ جهشی ۲۰ درصدی در صادرات فولاد که ۷۴.۷ میلیارد دلار ارزآوری برای اقتصاد روسیه به همراه آورد.

تنگه هرمز فقط گذرگاه نفت و گاز نیست؛ بلکه بخش مهمی از صادرات مواد معدنی و صنایع معدنی جهان نیز از این مسیر انجام می‌شود. از آلومینیوم و الماس صنعتی گرفته تا پودر طلا و سازه‌های فولادی، همگی سهم‌های قابل‌توجهی در عبور جهانی از این آبراه استراتژیک دارند.

بخش معدن و صنایع معدنی کشور در حال حاضر با مجموعه‌ای از چالش‌ها روبروست که تداوم فعالیت در این حوزه راهبردی را با تردیدهای جدی مواجه کرده است؛ وابستگی عمیق معادن فلزی به مواد ناریه و پیش‌بینی دشواری در تأمین آن می‌تواند به زودی موجب توقف کامل عملیات استخراج شود.

رئیس اتحادیه تولیدکنندگان محصولات معدنی ایران با اشاره به شرایط جنگی کشور، بر ضرورت حفظ مسیرهای صادراتی و افزایش تاب‌آوری اقتصادی برای استمرار فعالیت واحدهای تولیدی تاکید کرد.

در اجتماع مردمی میدان تجریش تهران که به گرامیداشت شهدای مدرسه شجره طیبه میناب اختصاص داشت، مدیرعامل گروه فولاد مبارکه با تأکید بر جایگاه راهبردی صنعت فولاد در قدرت اقتصادی کشورها گفت: فولاد امروز یکی از مهم‌ترین نمادهای اقتدار ملی در جهان به شمار می‌رود.

بستانچی عضو هیأت مدیره اتاق بازرگانی گرجستان با بیان اینکه قرار گرفتن ایران در جمع ۱۰ تولیدکننده برتر جهان و حفظ تولید بالای ۳۰ میلیون تن در سال، نشان می‌دهد حمله به فولاد، از نگاه آمریکا و اسرائیل معنادار بوده است گفت: حمله به تاسیسات فولادی را نباید صرفاً یک «خسارت موضعی» دید.

قیمت نقره پس از ثبت رکوردهای تاریخی در سال‌های اخیر اکنون با افت قابل‌توجهی روبه‌رو شده و همین موضوع توجه سرمایه‌گذاران را دوباره به این فلز گرانبها جلب کرده است. کاهش قیمت در بازار جهانی و داخلی این پرسش را مطرح می‌کند که آیا سطوح فعلی می‌تواند فرصتی برای خرید باشد یا نشانه‌ای از ادامه فشارهای نزولی در بازار نقره.

شوک ژئوپلیتیک مارس ۲۰۲۶ به قلب تپنده صنعت فولاد ایران، فراتر از یک توقف موضعی تولید، معماری زنجیره تأمین جهانی را دستخوش دگرگونی بنیادین کرده است. خروج ناگهانی و ماهانه تا ۱۱۰ هزار تن از ظرفیت صادراتی محصولات نیمه‌نهایی فولاد مبارکه و خوزستان، نه‌تنها موازنه رقابتی در بازارهای خاورمیانه و آفریقا را در هم شکسته، بلکه دومینویی از تغییر مسیرهای استراتژیک را در تجارت دریایی به حرکت درآورده است؛ جایی که چین، به‌عنوان بازیگر مسلط، جریان صادراتی خود را با چابکی از بازارهای فلج‌شده خلیج فارس به سوی جنوب شرق آسیا هدایت کرده است. این بازآرایی اجباری شبکه‌های تأمین، در تلاقی با جهش هزینه‌های لجستیک و انرژی، اقتصاد جهانی فولاد را در گردابی از فشارهای تورمی پایدار و پارادوکس‌های قیمتی گرفتار کرده و نظم پیشین بازار را به چالش کشیده است.

روزی از روزهای سال ۱۹۹۶ (۱۳۷۵ شمسی)، در شهر آرام و نسبتاً ناشناخته‌ای در هلند به نام واسِنار (Wassenaar)، نمایندگان ده‌ها کشور صنعتی گرد هم آمدند. جنگ سرد تازه به پایان رسیده بود، اما دغدغه‌ای تازه جای آن را گرفته بود: اگر دیگر رقابت دوقطبی وجود ندارد، چگونه باید از گسترش فناوری‌هایی که می‌توانند به‌سرعت به ابزار قدرت نظامی تبدیل شوند، جلوگیری کرد؟

شرکت فولاد آلیاژی ایران با تدوین چارچوب جدید همکاری‌های بین‌المللی، مسیر مذاکرات و قراردادهای خارجی خود را بر پایه ارزیابی ریسک، انتقال فناوری و انتخاب شرکای باثبات اقتصادی بازتعریف کرد؛ رویکردی که تمرکز آن بر چین، بازارهای آفریقا و ظرفیت‌های منطقه‌ای است.

فولاد هرمزگان در ۱۱ ماهه سال ۱۴۰۴ با ثبت رشد ۳۴ درصدی تولید اسلب و افزایش ۶۶ درصدی درآمد، کارنامه‌ای درخشان بر جای گذاشت؛ عملکردی که در شرایط ناترازی انرژی و نوسانات بازار، جایگاه این شرکت را در زنجیره فولاد کشور تقویت کرده است.

شرکت معدنی و صنعتی گل گهر در نشست شورای اطلاع‌رسانی دولت به عنوان یکی از موفق‌ترین بنگاه‌های اقتصادی کشور معرفی شد؛ شرکتی که به گفته مدیران ارشد، با وجود محدودیت‌ها توانسته رکوردهای تولید ثبت کند و پروژه‌هایی با سرمایه‌گذاری ده‌ها هزار میلیارد تومانی را به بهره‌برداری برساند.